W skrócie
Zainteresowania w CV to sekcja opcjonalna na końcu dokumentu. Najwięcej znaczy przy krótkim doświadczeniu: stażu, praktykach i pierwszej pracy. Wpisz 2–3 rzeczy, którymi zajmujesz się naprawdę i regularnie. Każda powinna mieć konkret (co dokładnie robisz, jak często i z jakim efektem) i najlepiej pokazywać cechę, której szuka ogłoszenie.
Czym zainteresowania różnią się od hobby?
W słowniku to dwie różne rzeczy, w CV nie. Hobby to aktywność, która sprawia przyjemność i angażuje emocjonalnie, a zainteresowanie to obszar budzący ciekawość i chęć zgłębiania wiedzy. W praktyce oba słowa, razem z „pasją” i „sposobem spędzania czasu wolnego”, stosuje się wymiennie. Nazwij więc sekcję „Zainteresowania” albo „Hobby” i skup się na tym, co pod spodem.
W CV po angielsku sekcja nazywa się „Interests” albo „Hobbies and Interests”. Zasady zostają te same.
Kiedy zainteresowania pomagają, a kiedy można je pominąć?
Pomagają najbardziej wtedy, gdy doświadczenia zawodowego jest mało, a rubryka nie jest obowiązkowa. Dotyczy to sytuacji, gdy:
- szukasz stażu lub praktyk,
- aplikujesz o pierwszą pracę w trakcie studiów,
- zmieniasz branżę i dotychczasowe doświadczenie nie pasuje do nowego stanowiska.
Kandydaci z długim stażem często sekcję pomijają, bo ich życiorys i bez niej zajmuje kilka stron. Student ma odwrotny problem: strona jest niemal pusta, więc krótka, konkretna sekcja zainteresowań dodaje obraz człowieka.
Jest jednak wyjątek. Aktywność, która ma wynik, to już doświadczenie, a nie hobby. Blog z czytelnikami, wolontariat, koło naukowe czy sędziowanie meczów zasługują na wyższe miejsce, w „Doświadczeniu” albo w „Projektach”. Jak ułożyć całe CV bez pracy, opisujemy w tekście o CV bez doświadczenia.
Jakie zainteresowania wpisać w CV?
Wpisz te, którymi zajmujesz się naprawdę i regularnie, a spośród nich te, które pasują do wymagań z ogłoszenia o pracę. Dobrze dobrane hobby mówi też coś o dopasowaniu do zespołu i kultury organizacyjnej firmy.
| Rodzaj zajęć | Co sugeruje rekruterowi | Przykład wpisu |
|---|---|---|
| Sporty zespołowe | współpracę | siatkówka w drużynie uczelnianej |
| Bieganie, kolarstwo górskie | determinację i samodyscyplinę | regularne bieganie, udział w biegach amatorskich |
| Wolontariat | zaangażowanie społeczne | wolontariat w schronisku dla zwierząt |
| Programowanie, eksperymenty naukowe | logiczne myślenie, precyzję | pisanie małych aplikacji w Pythonie |
| Szachy, gry planszowe, puzzle | logiczne myślenie, umiejętności analityczne | szachy i gry strategiczne |
| Nauka języka, blogowanie | systematyczność | regularna nauka hiszpańskiego, prowadzenie bloga |
| Rysunek, fotografia | kreatywność | rysunek tuszem, fotografia uliczna |
Hobby jest tu dowodem na cechę, a nie jej opisem. Samą listę cech i sposób ich pokazywania w dokumencie omawia osobny tekst o kompetencjach miękkich w CV.
Jak opisać zainteresowanie, żeby coś mówiło?
Użyj konkretnej nazwy zamiast kategorii i dopisz regularność albo czas trwania. Jedna linijka ma odpowiadać na trzy pytania: co dokładnie, jak często lub od kiedy i z jakim efektem. Czas trwania liczy się bardziej niż oryginalność, bo przywiązanie do jednej aktywności przez długi czas pokazuje, że potrafisz trwać przy zadaniu. „Gra na perkusji od 4 lat, występy z zespołem” mówi więcej niż „muzyka”.
Czytając zgłoszenia, w pierwszych sekundach zatrzymuję wzrok na konkrecie, a „książki, kino, podróże” to szum, który mijam bez śladu. Oto przeróbki, które działają:
- „muzyka” → „gra na perkusji”
- „sport” → „siatkówka plażowa”
- „gotowanie” → „kuchnia włoska, nowy przepis co tydzień dla współlokatorów”
- „podróże” → „samodzielne planowanie wyjazdów z niskim budżetem”
W dwóch ostatnich przykładach szerokie hasło zamienia się w umiejętność: regularność, planowanie, budżet.
Ile pozycji wpisać i gdzie je umieścić?
Wpisz 2–3 pozycje, w jednej linii albo krótkiej liście, na samym końcu CV. Zbyt długa lista rozmywa to, co naprawdę cię opisuje. Sekcja nie służy do wypisania wszystkiego, co lubisz, tylko do wyboru najistotniejszych rzeczy.
Kolejność sekcji w dokumencie:
- Doświadczenie zawodowe.
- Edukacja, umiejętności i certyfikaty.
- Zainteresowania.
Niżej zostaje już tylko klauzula RODO.
Czego lepiej nie wpisywać?
Nie wpisuj niczego, o czym nie opowiesz przez dwie minuty na rozmowie. Skreśl więc:
- ogólniki bez konkretu: „kino, sport, książki, gotowanie, podróże” zlewają twoje CV z CV kolegów z roku,
- rzeczy zmyślone albo naciągane, które wychodzą na jaw przy pierwszych pytaniach rekrutera,
- zajęcia jednorazowe, bo sekcja ma obejmować te długotrwałe,
- tematy kontrowersyjne lub sprzeczne z charakterem pracy.
Nietypowe zainteresowanie pomaga tylko wtedy, gdy jest prawdziwe i konkretne.
Rekruter często pyta o zainteresowania, żeby rozluźnić atmosferę rozmowy. Dlatego każda pozycja musi wytrzymać dwa pytania uzupełniające: co w tym lubisz i co z tego wynika. Jak odpowiadać na pytania na rozmowie kwalifikacyjnej, opisujemy osobno.
Jakie zainteresowania pasują do konkretnej pracy?
Te, które pokazują cechę wymienioną w ogłoszeniu. Przeczytaj wymagania i dobierz hobby, które daje dowód na jedno z nich: powiązanie zainteresowania ze stanowiskiem działa lepiej niż przypadkowa lista.
W pracy biurowej lub analitycznej dobrze wypadają szachy, gry logiczne i programowanie, bo kojarzą się z logicznym myśleniem i precyzją. Przy aplikacji do marketingu istotne bywa zainteresowanie trendami w mediach społecznościowych.
Zainteresowania w CV sprzedawcy
Pasuje hobby, które pokazuje kontakt z ludźmi i wytrwałość:
- sport zespołowy → współpraca w zespole,
- wolontariat → kontakt z ludźmi, zaangażowanie,
- nauka języka obcego → obsługa klientów obcojęzycznych.
Co wpisać, gdy nie masz żadnego hobby?
Zwykłe, regularne zajęcia też się liczą: nauka języka, bieganie, gotowanie, czytanie z konkretnej dziedziny. Do zainteresowań zaliczysz też grę, życie kulturalne czy zdobywanie wiedzy. Sekcja jest opcjonalna, więc lepiej ją pominąć niż zapełnić na siłę.
